Het was een frisse februariavond in het hart van Noord-Brabant, waar de straten van ‘t Oeteldonkse stadscentrum langzaam volliepen met feestvierders. Overal klonken trompetten en accordeons, terwijl mensen in rood-wit-gele sjaals zich verzamelden voor de grote optocht. Maar dit jaar was er één groep die extra veel aandacht trok: De Dwaze Dweilclowns.

Deze groep clowns stond al jaren bekend om hun doldwaze capriolen tijdens carnaval. Met hun gigantische schoenen, knalgele pakken en vuurrode neuzen waren ze een wandelend spektakel. Dit jaar hadden ze een nieuw plan: de grootste grap ooit uithalen met de prins van carnaval.

Hun leider, Karel de Kolder, had een meesterlijk idee. Tijdens de optocht zouden ze doen alsof hun versierde dweilorkest-kar stukging, precies op het moment dat de prins langskwam. Vervolgens zouden ze, met overdreven paniek, uit alle hoeken en gaten gereedschap tevoorschijn halen – fietspompen, houten hamers, zelfs een badeend – en een totale chaos veroorzaken.

Toen het moment eindelijk daar was, voerden de clowns hun plan perfect uit. De wagen “stotterde”, er kwam een enorme rookpluim uit de achterkant (dankzij een goed geplaatste rookbom), en Karel begon wild te roepen: “Oei, oei, oei! Motorpech! Snel, help ons!”

Binnen no-time stonden de clowns om de wagen heen. Een van hen probeerde de motor te “repareren” door met een wc-borstel te roeren, een ander haalde een kettingzaag tevoorschijn (zonder ketting, uiteraard), en een derde klom bovenop het dak om een antenne recht te zetten – die er niet eens was. De hele menigte stond versteld… en toen kwam de prins van carnaval aan.

Net op dat moment schoot de wagen, door een verborgen mechanisme, ineens weer aan. De clowns werden achterover geblazen, vielen op de grond en rolden dramatisch rond alsof ze een enorme klap hadden gekregen. De prins barstte in lachen uit en stapte zelfs even van zijn praalwagen af om de stunt van dichtbij te bekijken.

En als klap op de vuurpijl trok Karel een enorme confettikanon tevoorschijn en riep: “Hulde aan de prins! Maar eerst… een kleine verrassing!” Met een luide knal vloog een regen van confetti over de prins en zijn gevolg heen, tot groot gejuich van het publiek.

Sindsdien wordt er in Oeteldonk nog steeds gesproken over “het jaar dat de clowns de optocht lieten ontsporen” – een herinnering die in de carnavalsgeschiedenis van de stad vereeuwigd blijft.